22.5.06

Πώς να γαμήσετε ένα σουβλατζίδικο σε dt

(Προσοχή: Μπορεί να συλληφθείτε)

Σε μια περιοχή όπου ανοίγεις το λεξικό στο λήμμα μαχαλάς και βλέπεις φωτογραφία της, τα νέα ταξιδεύουν με ταχύτητα φωτός. Σάββατο μπήκε η επιγραφή του μαγαζιού για να δηλώσουμε την παρουσία μας κι αρχίσαμε να γινόμαστε γνωστοί.

Δευτέρα, προ ολίγου, πρεζάκι πλακώθηκε έξω από το μαγαζί με κάποιους, μπήκε μέσα στο μαγαζί χωρίς μπλούζα και σε ψιλοχάλια κατάσταση (εκδορές) και άρχισε να κάνει φασαρία. Εγώ ήμουν δίπλα και πετάχτηκα να δω ποιός μας κάνει πλάκα.

Κοιτάω μέσα στο μαγαζί, το προσωπικό κοκκαλωμένο.

Τον πιάνω με το ήρεμο, το γλυκό, αυτό το διπλωματικό μου και τελικά το παιδί αγόρασε και σουβλάκια και μου είπε την ιστορία της ζωής του. Με κάποιες υπερβολές θέλω να πιστεύω. Μετά από λίγο τον έστειλα στην ευχή του Θεού και της Παναγίας και του Αγίου Πνεύματος.

Πάει έξω και αρχίζει να πιάνεται με τους περαστικούς και να με θεωρεί κολλητό του, και καλά έχει την προστασία του μαγαζιού. Αφού γίναμε το θέαμα της γειτονιάς, και αφού κανείς άλλος δεν ασχολιόταν (ούτε εγώ θα καθόμουν να λύσω πρόβλημα του άλλου), τον πιάνω και του λέω ότι κάνει μαλακίες.

Σαν να ήταν μικρό, έκατσα από πάνω του για να μαζέψει τα σκουπίδια που έκανε και να ζητήσει συγγνώμη από τον κόσμο. Αλλά φυσικά η ζημιά είχε γίνει.

Και μετά ήρθανε οι Ζητάδες. Είμαστε στα 100 μέτρα από το αστυνομικό τμήμα.

Τα χαρτιά σου, το αυτό σου, το εκείνο σου. Αφού λοιπόν τον κόψανε από πάνω μέχρι κάτω, τον ψάξανε και είδανε πως δεν πρόκειται για άνθρωπο αλλά για κινητό φαρμακείο, έπρεπε να τον μαζέψουνε. Την αλήθεια μου να την πω, εγώ ήθελα απλά να φύγει και να μην ξανάρθει. Αλλά αυτό δεν έγινε.

Αυτός άρχισε να έχει εξάψεις. Τη μία "κέρνα ένα τσιγάρο ρε μαλάκα μπάτσε", την άλλη "μάλιστα κύριε τροχονόμε μου", μετά πάλι "πάρτα αρχίδια μου παλιομαλάκα" (για το παλιό δεν είμαι σίγουρος).

Και εκεί που περιμέναμε (καμιά ώρα) να έρθει περιπολικό να τον πάρει, τα παίρνει και ορμάει στο μαγαζί και τα κάνει πουτάνα. Έσπρωξε έναν υπάλληλο, πήγε να βάλει χέρι στο ταμείο, εκτόξευσε κάτι μπύρες και ένα κινητό (δικό του) και μόνο το ψυγείο δεν έριξε κάτω.

Είχε εκδορές δεξιά κι αριστερά και φυσικά δεν είναι για να σε αγγίζει όταν δεν ξέρεις τι μπορεί να να έχει ένας τέτοιος τύπος. Οπότε τον βουτάω από το μαλλί (άνιση μάχη), τον πετάω έξω, οι Ζητάδες και καλά δεν είδαν ότι όρμηξε στο μαγαζί. Η αντίδρασή τους στο όλο σκηνικό ήταν να του πούνε "κάτσε εδώ". Ούτε χειροπέδες ούτε τίποτα "για να μην τον εξαγριώσουν". Μετά από δυο λεπτά πάλι τσιγαράκι μαζί του στη γωνία κάνανε ρε!

Και ενώ τέλος πάντων ήλπιζα για ένα ήσυχο τέλος στην όλη περιπέτεια γιατί το γαμημένο το περιπολικό έκανε πάνω από μια ώρα για να έρθει (πού να κινδυνεύαμε κιόλας), και οι Ζητάδες δεν ήθελαν να να τον πάνε περπατώντας, όταν τελικά ήρθε, το Ζάκι άρχισε να την κάνει με ελαφριά πηδηματάκια όταν είδε πως οι Ζητάδες δε του κάνανε πλάκα πως θα έρθουν κάτι κύριοι που "θέλουνε να του μιλήσουνε".

Με τα πολλά, δε γλυτώσαμε τις χειροπέδες. Τον πήγανε σηκωτό μέχρι το περιπολικό ενώ αυτός ούρλιαζε "πουτάνας γιοί όλοι σας" στο πλήθος κόσμου που μαζεύτηκε περιμετρικά να δει το θέαμα.

Η καλύτερη διαφήμιση για το μαγαζί. :(

21 σχόλια:

Λύσιππος είπε...

Αθάνατη Ελλάς.

Σκηνή στα Εξάρχεια, Στουρνάρη. Περιμένω έξω από το Πλαίσιο, μιλώντας με τον πατέρα μου. Με πλησιάζουν δύο - καλοντυμένα - πρεζόνια, που τα έκοψα νωρίτερα να μπαίνουν στο Πλαίσιο και να τρώνε κουλουράκια και Κοκα Κολα (ήταν Χριστούγεννα). Ερχονται κοντά.

"Κύριε σας παρακαλώ ..."

Αυτομάτως τον κόβω με ένα "σήκω φύγε" - δεν μου έρχεται κανείς κοντά στο personal space μου εκτός αν έχει βυζιά - και ταράζεται ο πρέζας.

"Καλά κύριέ μου μην είστε τόσο απότομος!"

Που να ήμουν και απότομος. Θα είχε φάει κλωτσομπουνίδι επιτόπου.

Κι εσύ του έδωσες και σουβλάκι;

Your Man είπε...

Έδωσα;

Δεν διάβασες καλά.

Αγόρασε και μάλιστα 5.

vasvoe είπε...

siga re lyssipe antra vary kai magka!!
amesos etoimoi na xosete mpounidi...

Inside a Box είπε...

Γιώργο,
μερικές φορές είναι να μην σου τύχει.

Dont worry.
Any publicity is good publicity!

Λύσιππος είπε...

Nαι, εννοώ ότι και την κουβέντα του έπιασες αντί για το σβέρκο εξαρχής.

Σόρυ βρε Βάσβω, αλλά τι να κάνουμε. Είμαστε γλυκείς όταν πρέπει και κολόπαιδα όταν αρμόζει.

Cybergoulion είπε...

Τον έπιασες από το μαλλί; Αυτό κι αν είναι άνιση μάχη!

Provato είπε...

έλα ρε george, μη μασάς, δεν έγινε τίποτα... σπαστικό το όλο σκηνικό το ξέρω αλλά τουλάχιστον ήταν καθημερινή και δεν έβλαψε το τζίρο...
πότε να έρθω να τσακίσω καμία 30αριά;

mpeeee

Chrisa είπε...

Τι να πω βρε george! Πάντως εσύ καλά του φέρθηκες!!! Αλλά εγώ έχω εκνευριστεί με τους αστυνόμους... τι στο διάτανο τους πληρώνουμε;

diki είπε...

Γι'αυτό σταμάτησαν να τη λένε άμεσο δράση. Τουλάχιστον ο όρος 'μπάτσοι' δε δημιουργεί ψεύτικες ελπίδες για την ποιότητα των υπηρεσιών τους.

Πάντως μη σκας. Πρέπει να είναι πολύ μαλάκας ο κόσμος για να μην πηγαίνει σε ένα σουβλατζίδικο επειδή κάποιο πρεζόνι έκανε κάποτε φασαρία.

(Ποια περιοχή είναι το σουβλακerie?)

sorry_girl είπε...

Μη σκας πουλάκι μου!
Θα μπορούσαμε να πούμε μυριάδες ιστορίες με μπάτσους αλλά δεν έχει αξία.
Πάντως δεν είναι για διπλωματίες η κατάσταση.
Σκάσε χαμόγελο τώρα!(τώρα λέω!)

bizwriter είπε...

Shit happens. Don't worry.

philos είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
philos είπε...

Ουδέν κακό αμιγές καλού!
'Ηταν όντως κακή στιγμή αλλά μια μεγάλη στιγμή για το blog σου. Γράφεις απίστευτα καλά, αλλά εδώ έδωσες ρέστα με την αμεσότητα και την ταχύτητα των γεγονότων που την περασες και στο κείμενο.
Anyways, που είπαμε είναι το σουβλατζίδικο, για να βοηθήσουμε και μεις στην αναστήλωση της φήμης του?

Marilina είπε...

έπρεπε όταν ορμούσε στο προσωπικό να φώναζες "όλοι θα πάρετε, όλοι θα πάρετε" =ΡΡ

κοίτα να δεις τώρα, μπορέι το θέαμα να ήταν σε κάποιους ενοχλητικό, αλλά μπορεί να τους έκανε να μιλήσουν σε άλλους, οι οποίοι από περιέργεια να ρθούνε. απλά έκανες μια εκρηκτική αρχή =)

An-Lu είπε...

Όπως είπε και ο Inside a Box, αποτελεί διαφήμιση....εκτός αν σας προκάλεσε ανπαρνόρθωτες/ακριβές υλικές ζημιές....
Κατά τα άλλα....μη μασάς!
ΥΓ Έμαθες να φτιάχνεις "ορφανά" για να περάσω απο κεί?

Your Man είπε...

Thanks everyone!

Πληροφορίες για το μαγαζί όχι ακόμα. Ακόμα δημιουργούμε τα πιάτα μας (σιγά μην το κάναμε ένα απλό σουβλατζίδικο).

Υπομονή, ακόμα... ψήνεται! :-)

jim είπε...

Μπαίνω και εγώ στην παρέα σας [απρόσκλητος] αφού έτσι κι αλλίως διαβάζω που διαβάζω το blog...

Ήταν λοιπόν 3 τύποι.
Ένας έπερνε κόκα, ένας που κάπνιζε τσιαριλίκι και ένα πρεζόνι.
Βρίσκουν κλασικά ένα λιχνάρι το τρίβουν και βγαίνει το τζίνι.
"Θα σας πραμαγοποιήσω τρεις ευχές, μια στον καθένα."

Λέει ο πρώτος: "Θέλω να μου στρώσεις 1 χλμ δρόμο με κόκα."
"Ε" λέει το τζίνι "αυτό είναι εύκολο" και το κάνει με την μια.

Λέει ο δεύτερος: "Θέλω να μου φτιάξεις ένα τσιγάρο με μέγεθος όσο η γέφυρα Ρίο-Αντίριο"
"Ε" λέει το τζίνι "αυτό είναι εύκολο" και το κάνει με την μια.

Μετά λέει το τζίνι στον πρεζάκια: "Εσύ τί θέλεις;"
Και απαντά:
"Ενα ευρώ ρε φιλαράκι..."

Αντε καλησπέρα...

Ανώνυμος είπε...

πουλάς εθιστικά σουβλάκια..


για αυτό

Ανώνυμος είπε...

Άσε είναι να μην σου τύχει...
Διαφήμιση που ήρθε κόσμος να κάνει χάζι και είδε το μαγαζί, δυσφήμιση αν βγει βρώμα πως μαζεύονται πρεζόνια στο μαγαζί...
Το μαγαζί που είναι;
Με γραφείο στη Βουλιαγμένης (δουλεύω μέχρι αργά) και σπίτι πιο νότια (πάω σπάνια) μας κάνεις delivery;;

Your Man είπε...

Καλώς τον τζίμ και τον ανώνυμο (αυτός μου φαίνεται διαφορετικός από τον άλλον).

Τζίμπο, φτιάξε blog.

Ανώνυμε, είσαι μακριά. Στο επόμενο μαγαζί ίσως. :-)

Λύσιππος είπε...

Υπάρχουν και χειρότερα