31.5.06

1000 καλοί χωράνε

Τι καλοί και σωστοί που είμαστε όλοι.

Ένα περίεργο πράγμα.

Στη blogόσφαιρα, 9 στους 10 είμαστε γαμώ τα παιδιά: Σόφρωνες, νοήμονες, ευαίσθητοι, φιλικοί, ενδιαφέροντες, συμπονετικοί, υπομονετικοί, διπλωμάτες.

Στον έξω κόσμο, 9 στους 10 ανθρώπους είναι το ακριβώς αντίθετο: Μονίμως τσαντισμένοι, συναισθηματικά κλειστοί, βιαστικοί, άκαρδοι, αναίσθητοι και κάφροι.

Κάτι μυστήριο συμβαίνει. Λες να έχουμε μαζευτεί όλα τα καλά παιδιά στη blogόσφαιρα;

Μπα!

Μήπως - λέω μήπως - το μεγαλύτερο ρόλο παίζει η πρώτη εντύπωση που σου κάνει ο άλλος; Και όταν περνάει κάποιο πρόβλημα του συμπαραστέκεσαι επειδή είναι "φίλος" σου; Και του δίνεις πάντα δίκιο, επειδή απλά έχεις ακούσει μόνο τη δική του πλευρά σε κάθε ιστορία του;

Και αν είναι έτσι (που έτσι είναι, αλλά θα σας δώσω λίγο χρόνο για να το καταπιείτε πιο εύκολο) τότε μήπως όλες οι έχθρες, όλοι οι άνθρωποι τους οποίους δεν πάτε, όλοι οι στραβοί και οι ανάποδοι στη ζωή σας είναι απλά έτσι λόγω συγκυριών, λόγω της περίπτωσης υπό την οποία τους γνωρίσατε και αν στην πραγματικότα τους είχατε συναντήσει υπό άλλες συνθήκες σήμερα θα ήσασταν καλύτεροι φίλοι;

Φαντάσου τον πιο ξινό άνθρωπο που ξέρεις ως τον καλύτερο σου φίλο.

Δύσκολο για κατάποση αυτό, ε;

14 σχόλια:

An-Lu είπε...

Δεν είναι και τόσο δύσκολο....φτάνει να είναι κανείς ανοιτχτόμυαλος...

Marilina είπε...

σ έχουν πιάσει τα ανθρωπιστικά ε; καλώς..

κατα βάση θα έλεγα ότι έχεις δίκιο (έτσι κι αλλιώς μόνο την οπτική σου βλέπω εδώ =Ρ), πάντως ακόμα και αν συμφωνούμε με τους περισσότερους εδώ, ο παράγοντας χημεία παιζει μεγάλο ρόλο.

Δε μας κάνει κέφι να διαβάζουμε όλα τα άτομα, κάποια δεν τα πάμε για συγκεκριμένους λόγους και κάποια δεν τα παμε επειδή απλά δεν τα πάμε...

newManifesto είπε...

καλημέρα από έναν πολύ ξινό άνθρωπο ;)

diki είπε...

Όπως λέει και η μαριλίνα οι διαμάχες είναι λίγες γιατί απλώς αδιαφορείς για τα blogs που διαφωνείς.

Στη ζωή αναγκάζεσαι να αντιμετωπίσεις συγγενείς, φίλους, συνεργάτες, τους άλλους οδηγούς, τους συνεπιβάτες, τους πιο μπροστά στην ουρά που αργούν, τους πιο πίσω που κλέβουν, τους υπαλλήλους στης δημόσιες υπηρεσίες, την κοπέλα σου που δεν έχει [Χ] πάνω δεξιά να την κλείσεις όποτε δε γουστάρεις, κτλ.

Στη ζωή, οι άλλοι σε νοιάζουν και γίνεσαι ξινός και αντιπαθητικός, γιατί θέλεις να αλλάξουν, θέλεις να ταιριάξουν στο δικό σου σχέδιο. Τα blogs είναι σαν τις γκαρσόνες. Χαμογελάς, λες καμιά μαλακιούλα και γυρνάς πάλι στα δικά σου. Δύσκολα να σου πατήσουν τον κάλλο.

Giramondo είπε...

Μετά από σοβαρή έρευνα…ανακάλυψα ότι κανένας από εκείνους που ψιλοαντιπαθώ…δεν έχει blog! Λες να είναι τυχαίο;

Φιλιά

Your Man είπε...

@an-lu:

Και είμασε ΟΛΟΙ ανοιχτόμυαλοι; Σε ΟΛΑ τα θέματα; Ενδιαφέρουσα άποψη. Σε αφήνω να το σκεφτείς (εργασία για το σπίτι).

@Αλίνα :-)

Προφανώς παίζει ρόλο η επιλογή που κάνεις, αλλά αν πάρεις μια μέρα όλο το monitor και διαβάσεις όλα τα άρθρα με πόσα θα διαφωνίσεις;

@NewManifesto:

Οχι ρε γαμώτο, με διαβάζεις κι εσύ; Φτου κακά.

Πριν κάτι μέρες ξαναπέτυχα το άρθρο σου που δε με γούσταρες. Ούτε που το θυμόμουν. Αλλά όπως κατάλαβες, δε με πείραξε. :-)

@ Diki:

Γνώρισα μια γκαρσόνα (άντε καλά, σερβιτόρα) στο Rosebud, μια χαρά κορίτσι. Δασκάλα στο φοίτευμα.

@ Γυρός του Κόσμου:

Θα μπορούσες να μου την πέσεις και πιο διακριτικά :-)

Mantalena Parianos είπε...

"όλοι οι στραβοί και οι ανάποδοι στη ζωή σας είναι απλά έτσι λόγω συγκυριών, λόγω της περίπτωσης υπό την οποία τους γνωρίσατε και αν στην πραγματικότα τους είχατε συναντήσει υπό άλλες συνθήκες σήμερα θα ήσασταν καλύτεροι φίλοι;"

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΝΑΙ. Χωρίς αυτό όμως να αποκλείει και το αντίθετο, έτσι; Τι νόμιζες; Πως ΔΕΝ ζούμε σαν φτερά στον άνεμο της Τύχης;
:)

το καλοκαιρινό είπε...

"...Φαντάσου τον πιο ξινό άνθρωπο..."
Τότε του λες του ξινού: για άνοιξε ένα blog να δούμε μπας κι είσαι κατά βάθος καλό παιδί…

Dimitris είπε...

Τα παντα είναι θέμα συγκυριών...
Ακόμα και στα blogs...πόσο μάλλον στη ζωή!!!

Your Man είπε...

@Mantalena:

Σοβαρά τώρα, δε σε λένε πραγματικά έτσι, ε; :)

@Καλοκαιρινό:

Σκέψου αυτό. Πόσους bloggers γουστάρεις να διαβάζεις, με τους οποίους δε γουστάρεις να βγεις για μπύρα;

@Δημήτρης:

Μήπως μπορούμε αυτό να το αντιστρέψουμε; Να το αγνοήσουμε; Να το παρακάμψουμε;

Νοήμονα όντα δεν είμαστε;
Δεν έχουμε επιλογή;

Elizabeth είπε...

Αυτές οι σκέψεις δεν είναι μονο ανθρωπιστικές άλλα ειναι και Χριστιανικές. Και τελικά με το να σκεφτόμαστε έτσι , πετυχαίνουμε να συμπαθούμε και πολλές φορές να αγαπάμε περισσότερους, πολύ περισσότερους ανθρώπους. πάντα υπάρχει χώρος και χρόνος για αγάπη ;) Και πως γίνεται αυτό? Απλό : κάθε φορά που μας τι σπάει κάποιος ή κάτι, να σταματήσουμε και να σκεφτούμε "Κατσε ρε συ , σάμπως κι εγώ είμαι καλύτερο κουμάσι;"

Αυτά τα λεει μία που λανθασμένα δεν χωνεύε κανέναν, παρά μόνο όσους της έδειχναν συμπάθεια. (απο τα μεγαλύτερα λάθη EVER!)

Your Man είπε...

Elizabeth, χριστιανικές σκέψεις εγώ; Are you serious?

Elizabeth είπε...

Καλέ πρώτη φορά σε διαβάζω, (καλα ενταξει ειχα διαβασει παλαιοτερα κατι best of ) δεν ξέρω κι όλες τις ιδεολογίες σου :P . Αλλα λέω ...να λέω ότι ίσως κάποια απο αυτά που λες να ειναι και χριστιανικά ,απλά μπορει να μην το χεις ψάξει το πράγμα, οι πιο πολλοί ετσι κανουμε ;)

Nicholas Manie είπε...

anaferthike o,ti den diavazeis blog pou den symfwneis.Isws einai alhtheia, alla den tha prepei na to diavaseis gia na xereis ti leei kat'arxas? kai exalou, an den uparxei kai kapoios pou diafwnei mazi sou, pou na se wthisei sta akra gia na tou exigiseis, na to diorthwseis, na ton peiseis me epixeirhmata, h akoma kai na deis kapoio lathos sou, pws tha gineis kaluteros esy?
Kapoioi anthrwpoi apla den exoun tipota na poun, den exoun blog, den tous goustareis.
Eutuxws