2.2.06

Κάθε στίχος, χίλιες λέξεις.

Για να ξέρεις που μπλέκεις, δεν είμαι παντοδύναμος, δεν είμαι τέλειος. Κάθε άλλο.

Ανησυχώ.
Για τον κόσμο, τα παιδιά μου, για σένα που δεν ξέρω. Μα πάνω απ' όλα για μένα.

Είμαι εγωιστής.
Παρτάκιας, φαταούλας, σταρχιδίτης.

Δεν ξέρω.
Κολύμπι, Ιστορία, τραγούδια που σ' αρέσουν.

Δεν καταλαβαίνω.
Τους στίχους στα τραγούδια που σ' αρέσουν, την όπερα, τα μυθιστορήματα.

Δε χτυπάω.
Έχω τρόπους. Ή μάλλον, έχω τον τρόπο μου.

Είμαι πούστης.
Αν θέλω να γαμήσω κάποιον, τη γάμησε. Φρόντισε να μην είσαι εσύ.

Νιώθω ενοχές.
Αλλά μόνο όταν πληγώνω κάποιον που ξέρω.

Είμαι νόμιμος.
Οριακά. Και δεν ήμουν πάντα. Και δε σου υπόσχομαι ότι θα μείνω πάντα έτσι.

Δε με νοιάζει.
Να έχω καλές σχέσεις με όλη την οικογένεια. Λίγοι και καλοί.

Φοβάμαι.
Τις ενέσεις, τον καρκίνο, τη φτώχια.

Προσφέρω.
Συναισθηματικά. Και υλικά. Αλλά μη νομίσεις ότι αυτά είναι όλα.

Αγαπάω.
Τη μητέρα μου. Περισσότερο από ότι της δείχνω.

Ξέρεις κάτι;

Δε γουστάρω.
Να πάμε οπουδήποτε, αν δε νιώσω την ανάγκη να το κάνω.

Ψοφάω.
Να θέλω τόσο πολύ που να μην κοιμάμαι τα βράδια, να βράζει το αίμα, να σκίζω τη σάρκα μου, να πεταρίζει το βλέφαρό μου, να νιώθω τις φλέβες μου να φουσκώνουν, να χάνομαι.

Μ' αρέσει.
Η αλλαγή.

Απατούν τα φαινόμενα.
Και το ίδιο κάνω κι εγώ.

Θα στο κάνω κι εσένα.
Το έχω σίγουρο. Είμαι αλήτης. Το ξέρω.

Πίνω.
Μα δε μεθάω. Σκέφτομαι.

Ανοίγομαι.
Και κλείνομαι. Την ίδια στιγμή.

Έχω εμπειρία.
Αλλά αγκαλιάζω το μαξιλάρι μου στο κρεβάτι όταν είμαι μόνος.

Θέλω να σε βρω.
Αλλά δεν ξέρω το όνομά σου. Πού μένεις. Πώς μοιάζεις.

Σε βλέπω παντού.
Αλλά είσαι μια άλλη. Πότε ξανθιά, πότε μελαχροινή. Πότε πιτσιρίκα, πότε ώριμη. Πότε μόνη, πότε συνοδεύεσαι. Αλλά το ξέρω ότι είσαι το ίδιο άτομο. Είσαι η δική μου.

Δεν είσαι μοναδική.
Όπως κι εγώ δεν είμαι μοναδικός. Δεν είμαστε δυο μισά πορτοκαλάκια.

Θέλω.
Να με πάρεις, να με χτυπήσεις στον τοίχο, να μου σβουρίξεις δυο ανάποδες και να μου πεις Καλημέρα, Είμαι Αυτό Που Ψάχνεις.

Είμαι αυστηρός.
Πρώτα με τον εαυτό μου. Μετά με τους άλλους.

Πάρε κιλά.
Κάνε όσο κακό θέλεις στον εαυτό σου. Αν σε θέλω ακόμα, τότε περνάς.

Ξενερώνω εύκολα.
Το έργο σου είναι απλό. Φρόντισε να μη βαρεθώ.

Μα για να το πετύχεις αυτό, πρέπει πρώτα να με έχεις.

Καλη τύχη, κοριτσάκι.

9 σχόλια:

Αντώνιος είπε...

Δε θα ήθελα να είσαι ο boyfriend της αδερφής μου...

alombar42 είπε...

Είμαι πολύ σοβαρός.
Αμα θέλω.

Νεύρα ήταν αυτά; Καλημέρα!

vatraxokoritso είπε...

Υπομονή μωρό μου δεν είπαμε ότι πρέπει να κάνεις?

gelial είπε...

Μεγάλες κουβέντες ακούω. Πάει να πει ότι μάλλον πρόκειται να συμβούν μεγάλα πράγματα

arkoudos είπε...

Μ΄αρέσουν αυτά τα post.

Πολύ.

Οχι να τα διαβάζω, αλλά σίγουρα να τα γράφω.

Πέστα ρε μάγκα. Έτσι είσαι - πέστα, να μην υπάρχουν περεξηγήσεις.

Οταν πει ο καθένας τι θέλει τελικά, θα το πάρει.

Βάζω στοίχημα το blog μου :)

Marilina είπε...

αρκουδε συμφωνώ, με μια μικρή αλλαγή.

όταν ξέρει τι θέλει ο καθένας, θα το πάρει.

anthi είπε...

Εϊ ωπ!

kati ligo akuro είπε...

καλα όλα αυτά αλλά με που ειπες να μη σε κανω να βαρεθεις θυμιθηκα κατι που καιρο ηθελα να σε ρωτησω.....πως γίνεται ενας 18χρονος να μη με βαρεθει... γιατι αρχιζει και το κανει.....?απντα fast fast please becuse i need help!!

velveteen είπε...

πλάκα εχεις :-)

Αλλά πάνω, κάτω , δεξιά, ζερβά και ανάμεσα αυτών των στιχακίων αιωρείται ενας ύπουλος ναρκισσισμός.Be ware!!