Δικηγόρος του (πραγματικού) διαβόλου

Έχουμε όλοι μας, ως θέμα αρχής, το ότι είμαστε κατά του πολέμου. Και εννοοω οποιουδήποτε πολέμου από τους 31 που βρίσκονται σε εξέλιξη σήμερα, ή τους χιλιάδες πολέμους που πέρασαν και τους χιλιάδες που έρχονται.

Και φυσικά, οι άνθρωποι που αποφασίζουν για τους πολέμους είναι εκείνοι που κοιτάνε το κέρδος τους και τίποτα άλλο. Τόσες διαδηλώσεις αυτό λένε, δε μπορεί τόσος κόσμος να μην δίκιο.

Αρχίζω λοιπόν να αναρωτιέμαι ποιοί είναι εκείνοι που επωφελούνται ή έχουν επωφεληθεί στο παρελθόν από τον πόλεμο, για να βρω τη ρίζα του κακού.

Σίγουρα είναι όσοι παράγουν οτιδήποτε χρησιμοποιείται σε ένα πόλεμο. Σφαίρες, τανκς, αεροπλάνα, πυραύλους, δορυφόρους, πετρέλαιο.

Και μετά σκέφτομαι πόσα άλλα πράγματα ανακαλύφθηκαν ή διαδόθηκαν κυρίως για στρατιωτική χρήση: η πυρηνική ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες (ενσύρματες και ασύρματες), το Internet, η αεροπλοΐα.

Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι ναι μεν δε γουστάρω τον πόλεμο, αλλά πολύ πιθανόν χωρίς αυτόν σήμερα δε θα υπήρχε το Internet με τη σημερινή του μορφή, δε υπήρχαν τα κινητά κι εγώ δε θα είχα τη δουλειά που έχω.

Πολύ πιθανόν αν δεν είχαν υπάρξει οι πόλεμοι του τελευταίου αιώνα στον πλανήτη, θα σφουγγάριζα σκάλες ή θα πουλούσα μεταχειρισμένα βιβλία σε μια μικρή χώρα στη γωνιά του χάρτη.

Και αυτό με έβαλε σε σκέψεις...