8.2.06

Σούρουπο

Μέσα φως, έξω σκοτάδι.

Μόλις έχω παρκάρει και μπαίνω μέσα.

Η μπαταρία του κινητού τελειώνει και το κινητό κλείνει. Δε θέλω να το φορτίσω ακόμη. Με έχει ζαλίσει και ότι γύρισα μετά από μια μέρα στη γύρα.

Απαντάω σε emails, διευθετώ ότι μπορώ στα γρήγορα. Κοιτάω την οθόνη. Ξεχνάω τι ήθελα να πω και σε ποιόν.

Σηκώνομαι, τεντώνομαι. Το γόνατό μου με πονάει. Παλιό τραύμα που θα γίνει σίγουρα μόνιμο.

Κοιτάω έξω από τη μπαλκονόπορτα. Ωραία θέα από πολυκατοικίες επί πολυκατοικιών και κάπου-κάπου λίγο πράσινο. Κόλαση η Αθήνα. Και συγχρόνως ο παράδεισος.

Πλησιάζω τη τζαμόπορτα. Προσέχω τις πολυκατοικίες. Τα διαμερίσματα. Ενα προς ένα. Ψάχνω για ανθρώπους μέσα στα σπίτια. Κοιτάζω τα πρώτα φώτα που ανάβουν σε κάποια σπίτια. Ανάβω και το δικό μου. Τώρα η φάτσα μου αντανακλάνεται στο τζάμι. Κοιτάω το είδωλό μου.

Μέσα φως, έξω σκοτάδι.

Ή το αντίθετο;

3 σχόλια:

vatraxokoritso είπε...

Σαν σήματα μορς..
Σαν σήματα καπνού σε ινδιάνικο καταυλισμό από χρόνια ερημωμένο?

όχι και εσύ..
είσαι η φωνή της λογικής μου!
εσύ!

Marilina είπε...

εμένα πάλι μ αρέσεις κι έτσι =)

Acid_K είπε...

Τις προάλες, εκείνο το απόγευμα που έβρεχε καταρακτωδώς... η τηλεόραση κλειστή, ο υπολογιστής κλειστός κι εγώ κάνω κύκλους μες στο σπίτι, σαν κάτι φορές που γίνεται διακοπή ρεύματος και νομίζεις πως χωρίς καλώδια δεν μπορείς να ζήσεις. Κολλάω τη μούρη μου στο τζάμι, απέναντι μια "μαμά" μαζεύει βιαστικά την μπουγάδα της, ένας γκριζομάλλης κύριος κάθεται απορροφημένος μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του (μπορεί και να διαβάζω το blog του, ποιός ξέρει?), προσπαθώ να του αποσπάσω την προσοχή, να τον κάνω να με κοιτάξει, κάνω πάλι σβούρες μέσα στο σπίτι, ανάβω όλα τα φώτα αλλά μπααα τίποτα εκείνος...και τότε ΤΟΝ βλέπω: ένας τύπος που θα μπορούσε να είναι ο δίδυμος αδερφός του Γκουσγκούνη (στα νιάτα του) με μία σατέν ρόμπα αλά Χιού Χέφνερ (!!!) στέκεται έξω στη βροχή, στο μπαλκόνι του και καπνίζει. Με κοιτάζει τόση ώρα και γελάει. Γελάω κι εγώ.

Αγαπητέ George αναρωτιέσαι ποτέ τί βλέπουν αυτοί που σε παρακολουθούν από το παράθυρό τους όταν εσύ δεν το ξέρεις?