26.12.05

Αυτές τις μέρες διαβάζω...

... αφού τα πάντα είναι κλειστά και δεν έχω πολύ όρεξη για έξω, έχω καταπιαστεί με τα βιβλία που είχα παραγγείλει και ως τώρα είχαν ένα ρόλο κυρίως διακοσμητικό στο queue μου.

Ξανάπιασα λοιπόν το Freakonomics πάλι (κάποιος άλλος blogger το σχολίασε ως βιβλίο, νομίζω κάτι τέτοιο θυμάμαι) και διάβαζα την πολύ καλή ανάλυση του Levitt για το πώς μία έκτρωση άλλαξε την ιστορία της Αμερικής και ίσως και του κόσμου.

Όσοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα τη θεωρία του χάους ή δεν ξέρουν την υπόθεση ας μην σχολιάσουμε, δεν είναι αυτός ο σκοπός μου άλλωστε.

Κάπου, το βιβλίο έχει μια απλή πρόταση που έκανε όλη τη διαφορά. Πάνω στο argument του αν θα έπρεπε η έκτρωση να είναι παράνομη ή νόμιμη, λέει ο συγγραφέας το απλό:

"Αν μια μητέρα θέλει να κάνει έκτρωση συνήθως είναι για καλό λόγο."

Δηλαδή, αν μια γυναίκα νιώθει πως δεν είναι έτοιμη ή νιώθει πως δε μπορεί να φέρει στον κόσμο ένα παιδί και να το στηρίξει, τότε θα έπρεπε να έχει την επιλογή να μη το φέρει στον κόσμο.

Και εμένα αυτό μου φτάνει.

5 σχόλια:

vasvoe είπε...

συμφωνώ αλλά και οι υπεύθυνες σεξ. σχέσεις δεν είναι κακή ιδέα, ε;;

alombar42 είπε...

Εχω ανάγει αυτή την ερώτηση στο "πότε λέγεται παιδί και πότε είναι απλώς χρωμόσωμα".
Ελπίζω να μη βρεθώ στο δίλημμα.

Μπας και είσαι έγγυος; Μήπως της τραγούδησες κάτι σαν "είμαι φερέγγυος μείνε μαζί μου έγγυος" κι εκείνη το πήρε σοβαρά;

:)

bizwriter είπε...

Πολύ καλό βιβλίο. Καλά θυμάσαι, υπήρξε άρθρο για το βιβλίο εδώ. Δες, όμως, κι αυτό.

Your Man είπε...

Φανταζόμουν ότι πολλοί θα έφερναν αντίσταση στο συλλογισμό του Levitt, οπότε δεν απογοητεύομαι ιδιαίτερα.

Το ότι η θεωρία του έχει τρύπες, το θεωρώ αποδεκτό. Ήθελε να κάνει εντύπωση, το κατάφερε.

Κάτι σαν τον κώδικα DaVinci όπου τα μισά είναι λιγότερο αλήθεια από όσο τα κάνει ο συγγραφέας να φαίνονται.

Εντάξει, μπορεί να είναι λίγο μυθιστόρημα. Αλλά το άρθρο του Economist αναδεικνύει μόνο το κομμάτι της σχέσης έκτρωση-έγκλημα.

Το υπόλοιπο βιβλίο τι μας λέει;

Marilina είπε...

simfono me ti vasvoe APOLYTA