Ζητούνται διαμαρτυρούμενοι...

Θα φτιάξω πολιτικό κόμμα και θα βάλω υποψηφιότητα για πρωθυπουργός στις επόμενες εθνικές εκλογές.

Θα το κάνω μόνο και μόνο γιατί κάποιος πρέπει να κάνει κάτι για σοβαρά θέματα όπως αυτό:
http://www.e-tipos.com/newsitem?id=16831

Δεν είναι δυνατόν, δεν επιτρέπεται σε μια δημοκρατική χώρα να απομακρύνουν διαμαρτυρόμενους!

Εμείς κύριοι θα ενθαρρύνουμε και θα πριμοδοτούμε τέτοιου είδους διαμαρτυρίες και δη αν προέρχονται από εργαζόμενα νεαρά κορίτσια!

Έυ! Τι? Εμ.... (ATM)

Εξηγήστε μου ακριβώς γιατί τα ATMs σου δίνουν την επιλογή να βγάλεις ότι ποσό θέλεις, ακόμα και μετά την υποδιαστολή;

Λες και άμα πατήσω ότι θέλω €132,68 θα μου τα δώσει...

Samantha Who?

Ήθελα να γράψω ένα post για το πόσο δε γούσταρα τα τετράδια της Unicef όταν ήμουν πιτσιρικάς και για το ότι τώρα που μου στείλανε κατάλογο μου αρέσανε κάποια δώρα και τέλος πάντων να πάτε να αγοράσετε τέτοια δώρα αντί για μαλακισμένα χαζοδώρα και κάρτες που κανείς δε θα θυμάται.

Αλλά επειδή το θέμα αυτό θα πέθαινε πολύ σύντομα, σας προτείνω να πάτε οπωσδήποτε να torrentάρετε το Samantha Who? με πρωταγωνίστρια τη γκόμενα με την οποία την παίζατε κάτω από την κουβέρτα στα 14 σας. Δείχνει δυνατή...

Αγάπη είναι...

... να της φέρνεις ένα μεγάλο δώρο από το Βερολίνο και να το χρησιμοποιεί με ένα τρόπο που σε κάνει να νιώθεις περήφανος.

28η Οκτωβρίου

Είδα αυτό στο YouTube και σκέφτηκα: Οι άλλοι που ήταν και πιο κοντά στη Γερμανία και ήταν πιο και υπερδυνάμεις, γιατί χάσανε τόσο μικρό ποσοστό του πληθυσμού τους; Μήπως το ηρωικό '40 μας πιάσανε ολίγον κώτσους;

Ναι, ναι, ξέρω ότι θα μου την πείτε σε βαθμό κακουργήματος, αλλά bear with me.

Μήπως τελικά το ότι χάσαμε το 10% του πληθυσμού μας μας αποδεκάτισε μετά ως χώρα; Μήπως αυτό το 10% του πληθυσμού είναι το ίδιο 10% που θα ήταν το πιο χρήσιμο κομμάτι του πληθυσμού σε μια αποδεκατισμένη κοινωνία και το οποίο θα έθρεφε το υπόλοιπο 90%;

Μήπως αυτό το 10% του πληθυσμού ήταν οι πιο δυναμικοί άνθρωποι που κρατάνε τη δομή μιας κοινωνίας και μόλις τους χάσαμε μείναμε χρόνια πίσω και ακόμα προσπαθούμε να προλάβουμε το οικονομικο-κοινωνικό χάσμα με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες;

Βλέποντας το θέμα καθαρά από άποψη πόρων, μήπως αυτοί οι πόροι θα ήταν καλύτερα επενδυμένοι στη συνέχιση της ελληνικής κοινωνίας μετά την κατοχή, παρά πριν και κατά τη διάρκεια;

Λέω εγώ τώρα...

3 χρόνια George Is Your Man :)

Πριν από ένα μήνα, το blog έκλεισε τα 3 του χρόνια κι εγώ δεν πήρα χαμπάρι.

Ένα blog, το οποίο δε θα υπήρχε (ή τουλάχιστον δε θα υπήρχε σ' εκείνο το χρονικό διάστημα) αν δεν υπήρχε ο Αρκούδος, ο οποίος τότε βέβαια έπαιζε σε άλλη διεύθυνση.

Ένα blog το οποίο φιλοξένησε μέχρι σήμερα 843 posts (τα 150 or so είναι ακόμα drafts και πολύ πιθανόν να παραμείνουν έτσι γιατί είναι πολύ μεγάλα για να τα τελειώσω και πλέον όχι τόσο καίρια), με καμιά 40-50αριά αγαπημένες μου ιστορίες.

Στο πρώτο μισό της ως τώρα ζωής του blog, έκανα ενδιαφέρουσες γνωριμίες με ανθρώπους πολύ διαφορετικούς από μένα, σε μια φάση που αναζητούσα νέες εμπειρίες. Στο δεύτερο μισό, απλά εξαφανίστηκα. Η νέα γενιά των bloggers κάνει πολύ καλύτερη δουλειά, είναι ακόρεστη και καλύπτει όλα τα γούστα.

Και επειδή κάποιοι έχουν ρωτήσει πώς βγήκε το GeorgeIsYourMan, ήταν όταν -φοιτητής ακόμα- κάποιος με πρότεινε για μια δουλειά που δεν ήξερα να κάνω. Η δουλειά απαιτούσε τεχνικές γνώσεις που δεν είχα και μετά από 5 λεπτά κατά τα οποία εγώ είχα πελαγώσει καθώς εκείνοι απαρίθμηζαν τις τεχνικές γνώσεις που απαιτούσαν και ενώ ήμουν έτοιμος να φύγω, το λαμόγιο τους απάντησε απλά "George is your man!"

Και έτσι ξεκίνησε μια συνεργασία σε κάτι που δεν ήξερα να κάνω, το οποίο φρόντισα να μάθω πολύ γρήγορα. Και από εκεί ξεκίνησε κάτι άλλο, που οδήγησε αλλού και ακολουθώντας μια αλυσίδα από αλληλοεπηρρεασμένες εξελίξεις, here I am.

Παράλληλα, ένα άλλο blog, λίγο πιο ευαίσθητο από το γκάφρικο (γκάφα & καφρίλα, το πιάσαμε, έτσι;) κύριο blog, το Επείγον βγάζει δοντάκια κλείνοντας τα 2 του χρόνια. Έχει βάλει ένα μικρό λιθαράκι στο να ευαισθητοποιηθούμε όλοι μας για την εθελοντική αιμοδοσία, ειδικά όταν πρόκειται για ανάγκη για μωρά και μικρά παιδιά.

Αριθμεί μόνο 32 posts και έχει για συνδρομητές 8 άτομα, αλλά θέλω να πιστεύω πως είναι 8 άτομα που είτε δίνουν αίμα είτε είναι connectors που διανέμουν την πληροφορία στους κατάλληλους ανθρώπους.

Γιατί διάλεξα αυτό το θέμα; Γιατί δεν υπάρχει τίποτα επί τούτου στην Ελλάδα. Και γιατί δε μπορώ να δώσω αίμα ενώ θα ήθελα. Δύο φορές που έδωσα αίμα λιποθύμισα με σπασμούς μετά τα πρώτα 10 ml.

Όσοι ενδιαφέρονται, γιορτάζουμε και κερνάμε σαμπάνια. Στο facebook. :)

Berlin 2007

Οι Γερμανοί είναι κρυόκωλοι, έτσι;

Είναι πασίγνωστο άλλωστε. Και μόνο που λες Γερμανία, σού'ρχεται ένα σύγκρυο, ένα ρίγος, μια παγωμάρα, ένα μπρρρρρρ.

Για να μη σου πω για τη γλώσσα τους που είναι μέσα στο διπλό και τριπλό σύμφωνο και τις πολυσύνθετες λέξεις. Αυτό από μόνο του λέει τα πάντα. Δε τα πάνε καλά ρε παιδί μου με τα φωνήεντα και τις φωνές εν γένει, άρα μάλλον το σεξ δεν παίζει και πολύ μεγάλο ρόλο στη ζωή τους, έτσι; Είπαμε ρε παιδί μου, κρυόκωλοι.

Αποτελεί λοιπόν μυστήριο το γιατί ένα από τα μεγαλύτερα industries παγκοσμίως αποφάσισε το 1997 να κάνει την πρώτη του ευρωπαϊκή έκθεση στην πρωτεύουσα μιας τόσο κρύοκωλης χώρας.

Πέρσι πήγα στην έκθεση αυτή για πρώτη φορά από περιέργεια. Φέτος πήγα γιατί ήξερα τι θα δω και μπορούσα να το απορροφήσω καλύτερα από το να βγάζω φωτογραφίες την κάθε μαλακία σαν γιαπωνέζος τουρίστας μπροστά σε άγαλμα της Pamela.

Πέρσι, έδωσα σημασία στις πορνοστάρ, στις στάρλετ και στα live sex shows. Φέτος, έδωσα σημασία στις πορνοστάρ, στις στάρλετ και στα trends.

Ναι, τα trends. Το σεξ έχει trends. Όπως η μόδα. Δε το είχατε προσέξει;

-o-

Σκηνικό από την έκθεση:

Περνόντας από το μπαρ της έκθεσης για μπύρες, κατά λάθος ένας φίλος (και καλός φωτογράφος), σπρώχνει με το βαλιτσάκι της κάμερας ένα διπλανό τραπέζι και ρίχνει μια Coca Cola στο πάτωμα.

Η κυρία του διπλανού τραπεζιού με το κόκκινο λάτεξ φόρεμα απλά ρίχνει μια ματιά γεμάτη νόημα στον ημίγυμνο σκλάβο που τη συνοδεύει. Εκείνος πέφτει στα τέσσερα και αρχίζει να γλύφει τη χυμένη Coca Cola από το πάτωμα της έκθεσης.

Η αφέντρα του, τον επιβραβεύει περιοδικά με ξυλιές από καμουτσίκι στον πισινό του, με τακουνιές στο σβέρκο και στην πλάτη και αμέσως δημιουργείται γύρω τους ένας φωτογραφικός κλοιός.

-o-

Είδα κάπου ένα πολύ ωραίο timeline το οποίο έδειχνε το πώς κάποιες σεξουαλικές συνήθειες εμφανίζονταν σε διάφορα μέρη του κόσμου και πώς γινόντουσαν σιγά-σιγά αποδεκτές, μετά γινόντουσαν trendy και μετά απλά mainstream.

Για παράδειγμα, πριν πενήντα χρόνια ο κόσμος γαμούσε κατά κόρον σχεδόν αποκλειστικά στην ιεραποστολική στάση. Τώρα, να με συμπαθάτε αν εσείς ακόμα γαμείτε έτσι, αλλά νομίζω πως το ιεραποστολικό έχει εκκλείψει, προς όφελος του doggy style, του cowgirl, του reverse cowgirl κλπ.

Περι ορέξεως κωλο-κυθόπιτα.

Αλλά, η μόδα του σεξ, δεν είναι μόνο οι στάσεις, αλλά και οι καταστάσεις.

Με τον καιρό, το σεξ στις μικρότερες ηλικίες έγινε λιγότερο κατακριτέο, οι ομοφυλόφιλοι έγιναν πιο αποδεκτοί από τους ετεροφυλόφιλους, το σεξ με παραπάνω από πάνω από 1 άτομο πέρασε από τη σφαίρα του αυτά γίνονται μόνο στις τσόντες στη σφαίρα του ρε μαλάκα να μοντάρουμε καμιά παρτουζοκατάσταση...

Αν λοιπόν οι ανωμαλίες που έκαναν μόνο οι μειονότητες πριν 50 χρόνια αρχίζουν και γίνονται αποδεκτές μέσα από τη συνεχή αναζήτηση του ανθρώπου, τότε τι είναι αυτό που μας κάνει τόσο σίγουρους ότι οι σημερινοί ανώμαλοι δεν είναι οι αυριανοί πρωτοπόροι, όπως ήταν εκείνοι που πρωτοδοκίμασαν το 69, το έλα στην παρέα μας φαντάρε, το σεξ με τακούνια;

Και τι είναι αυτό που μας κάνει τόσο γαμημένα σίγουρους πως μια εικόνα σαν κι αυτή δε θα αντιπροσωπεύει την καθημερινότητα στη σεξουαλική ζωή της επόμενης γενιάς;